• Jeroen Janssen

Wij kijken achteruit vooruit...

Ofwel, we kijken vooruit door de achteruitkijkspiegel, zoals Marshal McLuhan het zo mooi verwoordde in de jaren 70. Veranderingen roepen weerstand op. Het is mens eigen om de bestaande balans te willen behouden. Lang leve de status quo zoals we die kennen. Dus trappen we instinctief op de rem.

bron foto: Pixabay

Zo leek de eerste auto op een koets zonder paarden. Het concept Europa is vooralsnog na 70 jaar een lappendeken van de oude landen die vasthouden aan hun gewoonten. Bij de pandemie is er maar één roep: terug naar het oude normaal. En duurzaamheid is een vaag begrip waar andere mensen wat aan moeten doen, want ik doe al aan afvalscheiding en koop af en toe tweedehands…


Met andere woorden alles wat nieuw is, is een bedreiging en duwen we van ons af.

Wat nu als we van die bedreiging een kans zouden maken en gewoon samen onbevangen vooruitkijken? Wat als we onbevreesd naar de toekomst kijken? Naar de kansen, de mogelijkheden de quick wins, eerst vanuit het hart dromen over de ideale toekomst, kansen pakken en dan samen klaar staan voor de problemen die toch wel komen. Dus niet meteen schrap zetten, maar eerst met de wind mee om daarna tegenwind te trotseren en te omarmen; want tegenwind geeft juist vleugels en maakt ons sterker als je weet wat je wil. Toch?


Als de Europese politici dát in de jaren tachtig hadden gedaan, dan waren er nu hoge snelheidsverbindingen tussen alle Europese hoofdsteden geweest. Dat zou zo’n typische quick win zijn geweest. Als we samen twintig jaar geleden de kansen rond verduurzamen hadden gepakt, waren we al veel verder richting lokale productie en consumptie, energieopwekking en vergroening gegaan. Als mens blijven we veel te lang in onze weerstand hangen. Dus schuiven we hele logische handelingen voor ons uit en blijven we liever hangen in gepraat (politiek), in plaats van samen experimenteren en doen (co-creatie).


Hoe zit dat met jou als teamleider? Zit jij of je team ook eindeloos vast in weerstand en heb je het gevoel vooruit te kruipen in plaats van te vliegen? Dan wordt het hoog tijd om de principes achter StoryFlow te leren en kennen! Een groep kan tot flow komen als ze (psychologische) veiligheid ervaren en daarbij een uitdagende werkomgeving waarbij betrokkenheid en besluitvaardigheid vanzelfsprekend zijn.


Door de tips en tricks te gebruiken van de kracht van een spannend verhaal heb jij de toolbox die je nodig hebt om je team op sleeptouw te nemen. Of beter, samen op avontuur te gaan en tot grote hoogtes stijgen omdat ze willen. Niet omdat ze moeten. Bijvoorbeeld de boel flink uitvergroten helpt juist om de toekomstige wereld niet alleen weg te duwen, maar juist te omarmen. Over de top denken maakt de problemen meer behapbaar en minder bedreigend. Net als in een spannende film. Maar ook vragen als:

  • Wat staat er op het spel?

  • Hoe ziet onze ‘wereld’ eruit?

  • Wat is er veranderd in onze wereld, waarop we moeten reageren?

  • Wie zijn wij als team?

  • Welke wapens hebben wij?

  • Wat zijn onze drijfveren?

  • Hoe ziet ons gedroomde resultaat eruit?

  • Welke acties gaan we ondernemen om onze droom na te jagen?

  • Hoe kunnen we elkaar ondersteunen en versterken?

  • Waar zijn we bang voor en wat zijn onze vijanden?

Als je leert te sturen vanuit dit soort vragen wordt het werk in je team uitdagender, leuker voor iedereen en gaat de voet automatisch naar het gaspedaal in plaats van naar de rem!


We denken graag met je mee.

Meer weten: www.storyflow.nl (de site waar je nu op zit).

13 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven